Bilans energetyczny dla Polski

Pompy ciepa | Owietlenie LED, arwki LED | Kolektory soneczne | Certyfikat energetyczny | Podogwka

Bilans energetyczny dla Polski... W strukturze zużycia pierwotnych noœników energii w ostatnich trzydziestu latach nastšpiły pewne zmiany, ale tendencje te sš różne w różnych krajach. Na przykład w Stanach Zjednoczonych w latach 1970-98 nastšpił wzrost udziału węgla w strukturze zuży

Tu jest miejsce na reklam.
Zobacz cennik
W strukturze zużycia pierwotnych noœników energii w ostatnich trzydziestu latach nastšpiły pewne zmiany, ale tendencje te sš różne w różnych krajach. Na przykład w Stanach Zjednoczonych w latach 1970-98 nastšpił wzrost udziału węgla w strukturze zużycia energii pierwotnej z 19,9 do 24,8%, podobnie w Chinach i Indiach. W krajach, takich jak: Japonia i Australia, udział węgla pozostaje na niezmienionym poziomie, natomiast w krajach Europy Zachodniej nastšpiło zmniejszenie jego zużycia, a wzrost zużycia gazu ziemnego. Za wykorzystaniem węgla kamiennego i brunatnego przemawiajš również względy ekonomiczne. Cena wytwarzania energii elektrycznej z poszczególnych jej noœników kształtuje się następujšco: 1 GJ energii z węgla brunatnego kosztuje œrednio 0,8-1,2 USD, z węgla kamiennego 1,7-2 USD, a z gazu ziemnego 3-3,3 USD. Założenia polityki energetycznej Polski do roku 2020 "Założenia polityki energetycznej Polski do roku 2020", zakładajšce trzy scenariusze rozwoju makroekonomicznego kraju, przedstawiajš punkt wyjœcia oraz prognozę potrzeb energetycznych kraju jak i krajowe bilanse paliwowo-energetyczne w horyzoncie czasowym roku 2020. We wszystkich scenariuszach w pierwszych oœmiu latach okresu objętego prognozš przewiduje się niewielki spadek zużycia energii pierwotnej w wyniku racjonalizacji zużycia energii, a w szczególnoœci wytwarzania i użytkowania energii cieplnej w dużych systemach ogrzewania zdalaczynnego. Jest to efektem założenia o przyspieszonym energooszczędnym zachowaniu odbiorców wskutek rosnšcych cen paliw i energii. Przyjęte założenia co do liczby i standardu ochrony cieplnej nowo budowanych mieszkań oraz założenia wynikajšce z programu termomodernizacji budynków istniejšcych wskazujš, że krajowe zapotrzebowanie na ciepło będzie wykazywało umiarkowanš tendencję spadkowš, niezależnie od scenariusza rozwoju makroekonomicznego. Zapotrzebowanie na energię elektrycznš, w okresie objętym prognozš, wykazuje bardzo dynamiczny wzrost - od ok. 41% w scenariuszu PRZETRWANIA, poprzez 63% w scenariuszu ODNIESIENIA, do 66% w scenariuszu POSTĘPU-PLUS. Wydaje się, że prognozy te sš nieco przesadzone bioršc pod uwagę fakt, że dzisiaj wykorzystujemy tylko około 70% zainstalowanych mocy. Po drugie w dobie stosowania urzšdzeń energooszczędnych wzrost zapotrzebowania na energię elektrycznš będzie niższy niż miało to miejsce w ostatnich latach w krajach Europy Zachodniej, przyjętych w Założeniach za wzorzec. W œwietle tego wydaje się, że bilans energetyczny jest przeszacowany, a zapotrzebowanie na noœniki pierwotne energii będzie niższe. Dotyczy to zarówno węgla kamiennego (nie 82 mln ton a około 65 mln ton rocznie) jak i gazu ziemnego. Ponadto szacunki dotyczšce wpływu zmiany cen paliw pierwotnych okazujš się już dzisiaj mało aktualne, a strategia głównych œwiatowych dostawców ropy naftowej i gazu ziemnego nie jest w aspekcie cen energii optymistyczna dla odbiorców. Odnawialne Ÿródła energii W bilansie energetycznym kraju w perspektywie roku 2020 należałoby większy nacisk położyć na odnawialne Ÿródła energii. Unia Europejska przewiduje zwiększenie udziału energii ze Ÿródeł odnawialnych w globalnym zużyciu energii w 2010 roku do poziomu 12%. Tymczasem w "Założeniach polityki energetycznej Polski do roku 2020" przewidziano udział energii ze Ÿródeł odnawialnych w zależnoœci od scenariusza na poziomie od 5,3 do 6,4% w roku 2020. Pomijajšc aspekt przystosowania się do wymogów Unii, wykorzystanie Ÿródeł odnawialnych wydaje się celowe z punktu widzenia społecznego, ekologicznego i ekonomicznego. Wykorzystanie na przykład biomasy (słoma zbóż, zrębki drzewne, roœliny energetyczne) tworzy miejsca pracy na wsi, a zatem przeciwdziała strukturalnemu bezrobociu. Roczna produkcja biomasy w Polsce szacowana jest na ok. 30 mln ton, co jest równoważne energetycznie 15-20 mln tonom węgla. Na tę iloœć składa się słoma odpadowa - 20-25 mln ton i odpady drzewne (chrust, trociny, kora, zrębki), których jest około 4-7 mln ton. Energia cieplna uzyskiwana z drewna i słomy jest tańsza od energii cieplnej uzyskiwanej z tradycyjnych noœników energetycznych. Korzystanie z innych odnawialnych Ÿródeł energii, na przykład rozwijanie energetyki wiatrowej, również wydaje się celowe. W takich krajach, jak RFN czy Dania, zainstalowano już odpowiednio 4000 MW i 2000 MW w energetyce wiatrowej. Polityka regionalna Biomasa to przede wszystkim lokalne Ÿródło energii, które w stosunkowo łatwy sposób może zastšpić paliwa kopalne przy produkcji ciepła. Spalanie biomasy nie powoduje wzrostu stężenia CO2 (jest on zużywany podczas wegetacji czyli "produkcji" biomasy) i dlatego jej wykorzystanie może stanowić istotny wkład w ograniczenie efektu cieplarnianego. Za energetycznym wykorzystaniem biomasy przemawiajš następujšce argumenty: możliwoœć tworzenia nowych miejsc pracy na wsi i w mieœcie, aktywizacja ekonomiczna lokalnych społecznoœci wiejskich, wykorzystanie nadwyżki siły roboczej, zagospodarowanie niewykorzystanych gruntów rolnych i nieużytków uprawami np. roœlin energetycznych, wyższe bezpieczeństwo energetyczne poprzez poszerzenie oferty producentów energii, koniecznoœć ograniczenia emisji CO2, wysokie koszty odsiarczania spalin ze spalania paliw kopalnych. Na przykład w Hiszpanii pracuje elektrownia opalana słomš o mocy 12 MWel i rocznej produkcji 96 GWh energii elektrycznej. Jest to instalacja nowoczesna, zautomatyzowana, w której jest zatrudnionych 14 osób. Do elektrowni paliwo dostarczane jest przez 96 osób i w efekcie w sposób bezpoœredni i poœredni (dostarczanie paliwa, uprawa) w przedsięwzięciu znajduje zatrudnienie około 200 osób. Wykonane w Zakładzie Oszczędnoœci Energii i Ochrony Powietrza GIG studialne prace aplikacyjne - Projekty założeń do planu zaopatrzenia gmin małopolskich Żabno, Radgoszcz i Dšbrowa Tarnowska w ciepło, energię elektrycznš i paliwa gazowe z uwzględnieniem możliwoœci wykorzystania lokalnych Ÿródeł energii odnawialnej, wykazały, że jedynym potencjalnym, realnym Ÿródłem energii odnawialnej jest biomasa, a zwłaszcza drewno opałowe, odpady drzewne, słoma, osady œciekowe i wyselekcjonowane odpady komunalne. Stopień wykorzystania biomasy w tych gminach wynosi do 20% w zależnoœci od dostępnoœci drewna opałowego, odpadów drzewnych i słomy. Iloœć i dostępnoœć słomy uzależniona jest ponadto od rodzaju upraw. Wykazano, że perspektywicznym surowcem energetycznym w tych gminach jest słoma. Możliwy do uzyskania efekt energetyczny przy wykorzystaniu jedynie połowy masy nadwyżki produkowanej słomy, pozwoli na zaspokojenie aż 13% aktualnych potrzeb cieplnych tych gmin. Energetyczne wykorzystanie biomasy stworzy nowe miejsca pracy, bowiem wytwarzanie energii cieplnej z biomasy wymaga od dwu do pięciokrotnie większego zatrudnienia niż wytwarzanie energii z węgla, czy gazu ziemnego. Kogeneracja Należy też mocniej zaakcentować produkcję ciepła i energii elektrycznej w skojarzeniu. Dotyczy to zarówno dużych Ÿródeł systemowych, jak i małych rozproszonych Ÿródeł ciepła i energii elektrycznej. W roku 1997 produkcja energii elektrycznej była oparta praktycznie wyłšcznie na elektrowniach zawodowych dużej mocy. W horyzoncie roku 2020 spodziewana struktura Ÿródeł ulegnie doœć istotnym zmianom wskutek znaczšcego rozwoju Ÿródeł rozproszonych (małej mocy), produkujšcych w skojarzeniu ciepło i energię elektrycznš, głównie na bazie gazu ziemnego. Strategia Unii Europejskiej przewiduje, że w roku 2010 skojarzona produkcja ciepła i energii elektrycznej w Europie stanowić będzie 18% rynku elektrycznoœci. Zatem w porównaniu z rokiem 1997 byłoby to podwojenie udziału kogeneracji ze œrednio 9%. Liberalizacja rynku energii sprawia, że następujš na nim zmiany zarówno organizacyjne jak i rodzajowe. Powstajš i będš powstawały mniejsze, a prężne i elastyczne firmy bioršce udział w grze rynkowej. Za małymi rozproszonymi Ÿródłami produkcji w skojarzeniu ciepła i energii elektrycznej przemawia to, że straty przesyłu energii elektrycznej w najlepszym razie nie sš mniejsze niż 10% (w Wielkiej Brytanii), w Szwecji wynoszš one około 20%, a w Indiach dochodzš nawet do 40%. Straty przesyłu gazu wynoszš natomiast około 1%. Wynika z tego, że energia elektryczna powinna być generowana tam, gdzie jest na niš zapotrzebowanie. Cogen Europe (www.cogen.org) jest zdania, że celem powinno być osišgnięcie nie 18%, a 30% produkcji energii elektrycznej w kogeneracji do roku 2010, bo już dzisiaj w niektórych krajach Wspólnoty Europejskiej ta liczba jest przekroczona. Kogeneracja w dużych Ÿródłach systemowych wydaje się też jednym z najlepszych rozwišzań redukcji emisji CO2 . Elektrownie węglowe, które uzyskujš sprawnoœć maksymalnie 40%, posiadajš wskaŸnik emisji w wysokoœci ok. 800 g CO2 /kWh. Nowoczesne elektrownie w Europie opalane gazem uzyskujš wyższš sprawnoœć, bo dochodzšcš do 55%, a wskaŸnik emisji CO2 spada do poziomu 360 g CO2 /kWh. Jednakże elektrociepłownie pracujšce w układzie skojarzonym posiadajš emisję w przeliczeniu na ekwiwalentnš kWh (netto) na poziomie 245 g CO2 /kWh. Zatem jest ona o 70% niższa w porównaniu do elektrowni węglowych i o 32% mniejsza niż w elektrowniach gazowych. Raport IPSEP (International Project for Sustainable Energy Past), prywatnej organizacji badawczej z Kalifornii (www.ipsep.org), podaje możliwoœć redukcji CO2 do roku 2020 przez sektor energetyczny. Zakładajšc, że w latach 2000-2020, 75-90% nowych mocy będzie zainstalowanej w skojarzeniu, to do 2020 roku CHP (Combined Heat and Power) będš miały udział w całkowitej produkcji energii elektrycznej wynoszšcy 58-69%. Emisja CO2 zmniejszy się o 290-350 Mt rocznie, a więc o 30% w porównaniu z rokiem bieżšcym. Na przykład w Holandii wszystkie nowo zainstalowane moce w jednostkach na paliwa kopalne sš instalowane w układzie kogeneracyjnym. W Danii natomiast już dzisiaj prawie 50% elektrycznoœci produkowane jest w układzie kogeneracji. ródła finansowania Prawo energetyczne narzuca przedsiębiorstwom prowadzšcym działalnoœć w zakresie obrotu energiš obowišzek zakupu ciepła i energii elektrycznej ze Ÿródeł odnawialnych. Inwestycje dotyczšce odnawialnych Ÿródeł energii oraz skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła, jako inwestycje ekologiczne, mogš być finansowane przez wszystkie fundusze ekologiczne, takie jak: Narodowy Fundusz Ochrony Œrodowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkie, powiatowe i gminne fundusze ochrony œrodowiska i gospodarki wodnej. Pozwalajš one na zacišganie niskooprocentowanych kredytów i otrzymywanie dotacji proporcjonalnych do efektu ekologicznego przedsięwzięcia. Również Bank Ochrony Œrodowiska S.A. udziela kredytu na przedsięwzięcia proekologiczne na warunkach preferencyjnych. Bardzo poważnym i atrakcyjnym Ÿródłem finansowania przedsięwzięć proekologicznych zwiększajšcych efektywnoœć wytwarzania i użytkowania paliw i energii sš fundusze Unii Europejskiej tak jak program Phare. Poczšwszy od 2000 roku funkcjonujš specjalne fundusze wspólnotowe ISPA i SAPARD. W zakresie finansowania projektów energetyki odnawialnej w Europie funkcjonujš celowe programy obejmujšce również Polskę, takie jak: ALTENER 2, SYNERGY, LIFE, czy Pišty Program Ramowy UE. Znaczšcš rolę w finansowaniu inwestycji proekologicznych odgrywajš fundacje funkcjonujšce dzięki pomocy zagranicznej takie jak: Ekofundusz, Globalny Fundusz Ochrony Œrodowiska czy Europejski Fundusz Rozwoju Wsi.

Bilans energetyczny dla Polski

Promocje:

PROMOCJE: