Energia odnawialna a bezrobocie

Energia odnawialna a bezrobocie... Województwo warmińsko-mazurskie jest regionem szczególnie dotkniętym bezrobociem strukturalnym. Czyni więc rozliczne wysiłki zmierzające do jego obniżenia. Wśród nich zwraca się w stronę energii odnawialnej, chcąc wykorzystać ją do przeciwdziałania b

Tu jest miejsce na reklam.
Zobacz cennik
Województwo warmińsko-mazurskie jest regionem szczególnie dotkniętym bezrobociem strukturalnym. Czyni więc rozliczne wysiłki zmierzające do jego obniżenia. Wśród nich zwraca się w stronę energii odnawialnej, chcąc wykorzystać ją do przeciwdziałania bezrobociu. Definicja energii odnawialnej Klasyczne odnawialne źródła energii to energia słoneczna, energia wód, wiatru oraz energia geotermalna. Pewne zastrzeżenia do przedstawionej wyżej definicji odnawialnych źródeł energii wzbudza szeroko dzisiaj stosowane pojęcie "biomasa", jako najbardziej praktyczne i dobrze opanowane technologicznie źródło tej energii. Biomasa bowiem to nie tylko najpowszechniej i najdawniej stosowane do celów energetycznych drewno lub produkty odpadowe towarzyszące jego przeróbce. Biomasa to coraz powszechniej stosowana w krajach rolniczych słoma, czy nawet ziarno zbóż (?!) oraz gnojowica i obornik do produkcji biogazu w wyniku fermentacji metanowej, ścieki i śmieci komunalne będące medium do produkcji gazu, a w przypadku ścieków komunalnych powstające osady ściekowe, które po odpowiedniej obróbce technologicznej mogą stanowić "paliwo odnawialne". Tak poszerzając pojęcie odnawialnych źródeł energii dostrzegamy, że do ich powstania oprócz słońca niezbędne jest podtrzymywanie metabolizmu społecznego człowieka. Energetyczne przetworzenie odnawialnych źródeł energii związanych z metabolizmem społecznym człowieka jest cenne również z tego powodu, że pozwala pożytecznie zagospodarowywać te odpady. W takim ujęciu może ono być ważnym uzupełnieniem współczesnego dążenia do tzw. "czystszej produkcji" zakładającej poważne ograniczenie ilości uciążliwych odpadów (np. ścieków) powstających w procesach produkcyjnych. Sytuacja prawna energii odnawialnej Podstawy prawne dla energii odnawialnej wynikają z obowiązku zabezpieczenia energetycznego kraju, który ciąży na organach ustawodawczych i wykonawczych. Bezpieczeństwo energetyczne powinno być osiągane przy jak najmniejszych stratach w środowisku przyrodniczym. W dniu 9 listopada 1990 r. Sejm RP podjął bardzo ważną uchwałę w sprawie założeń polityki energetycznej Polski do roku 2010. W Uchwale tej Sejm RP zalecił: "... ochrona środowiska powinna być podstawowym czynnikiem warunkującym wybór technologii energetycznych..." oraz "zmniejszenie udziału paliw stałych, a zwiększenie udziału różnych rodzajów energii odnawialnych...". Podstawowym aktem prawnym, regulującym pozycję energii odnawialnej w gospodarce energetycznej Polski jest Ustawa "Prawo energetyczne", przyjęta przez Sejm RP 10 kwietnia 1997 roku, później nowelizowana. Ustawa "Prawo energetyczne" porządkuje terminologię związaną z różnymi rodzajami energii, ustalając, że odnawialne źródła energii stanowią podgrupę w grupie niekonwencjonalnych źródeł energii. Precyzuje ona również odnawialne źródła energii jako te, które w procesie przetwarzania wykorzystują energię słoneczną "... w rozmaitych postaciach, w szczególności energię rzek, wiatru, biomasy, energię promieniowania słonecznego...". Ustawa "Prawo energetyczne" nakłada na odpowiednie organy Państwa i samorządów obowiązek rozwoju energetyki niekonwencjonalnej, w tym odnawialnej. Określa ona, że Minister Gospodarki jako organ, na którym spoczywa obowiązek rozwijania nieodnawialnych źródeł energii "... może, w drodze rozporządzenia, nałożyć na przedsiębiorstwa zajmujące się obrotem energią elektryczną i ciepłem, obowiązek zakupu energii elektrycznej i ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych, w tym odnawialnych...". Słowo "może" zostało użyte w Ustawie dlatego, aby nie ograniczać w zalążku rynku energii, który ta Ustawa miała generować. Dzisiaj jednak słowu temu powinno być, ze względów ekologicznych, przypisane rozumienie "powinien" i ci, którzy doceniają ekologiczne zagrożenie ze strony spalania paliw kopalnych mają nadzieję na kolejną nowelizację "Prawa energetycznego" w tym kierunku. Jeżeli chodzi o rolę samorządów w rozwijaniu wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, to Ustawa "Prawo energetyczne" precyzuje, że powinno być to troską gmin. Ustawa nakłada na gminy obowiązek opracowania planu zaopatrzenia energetycznego, w tym szczególnie zaopatrzenia w ciepło oraz organizacji oświetlenia miejsc publicznych. Nakłada również na gminy obowiązek wykorzystywania lokalnych zasobów energii. W ten sposób wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii zyskało pragmatykę prawną i lokalizację wykonawczą już od najniższego szczebla samorządowego, jakim jest gmina. Bilans energii odnawialnej w Polsce W dyskusji nad bilansem energii odnawialnej w Polsce zaczęto zadawać następujące pytania: jak wykorzystujemy dostępne źródła energii odnawialnej? jakimi dyspozycyjnymi źródłami energii odnawialnej rozporządzamy? jakie mogą być bariery w forsowaniu wykorzystania energii odnawialnej? Z dostępnych w różnych źródłach informacji wynika, że stopień wykorzystania i dyspozycyjność odnawialnych źródeł energii w Polsce są oceniane krańcowo różnie. Prowadzone prace mają głównie charakter informacyjny i edukacyjny, co na tym etapie jest równie cenne. Można powiedzieć, że zasoby odnawialnych źródeł energii są w Polsce znaczne, a ich wykorzystanie niewielkie. A jakie mogą być bariery w wykorzystaniu energii odnawialnej? Zwiększaniu odsetka wykorzystania energii odnawialnej w Polsce nie sprzyja brak rynku biopaliw. Jednym z czynników odstraszających potencjalnych inwestorów energetyki odnawialnej jest niska pewność dostaw tych paliw. Potrzeba więc aby powstawały firmy o charakterze produkcyjno-usługowym podejmujące się skupu i sprzedaży biopaliw. Ważnym źródłem energii odnawialnej w Polsce może być spalanie słomy, zwanej "odpadową". Pewne ilości słomy "odpadowej" występują w Polsce, ponieważ zmniejszyła się liczba hodowanych zwierząt gospodarskich, zmniejszyło się więc zapotrzebowanie słomy do produkcji obornika, cennego nawozu naturalnego, którego nic nie jest w stanie zastąpić. Między dwoma grupami ludzi, zainteresowanych rolniczym i energetycznym wykorzystaniem słomy, występuje konflikt interesu: czy słoma powinna w całości wrócić do gleby pod postacią obornika, czy pewna jej część może być utylizowana energetycznie. Jaka to może być część bez uszczerbku dla wartości technologicznej gleby? Zagadnienie to może stać się ogranicznikiem w energetycznym wykorzystaniu biomasy, wymaga więc dogłębnego przeanalizowania i podjęcia właściwych decyzji. Potencjalna rola energii odnawialnej w obniżaniu strukturalnego bezrobocia Pojęcia "bezrobocia" nie trzeba bliżej definiować, nas jednak interesuje tu zjawisko nazywane "bezrobociem strukturalnym", czyli odnoszone do struktury grup społecznych w kraju. Województwo warmińsko-mazurskie jest szczególnie objęte bezrobociem w tej grupie strukturalnej społeczeństwa, która była niegdyś związana z tzw. rolnictwem uspołecznionym. Jest to grupa osadzona w środowisku wiejskim, a więc na terenach mogących być potencjalnym obszarem upraw roślin energetycznych, zarazem na terenach gdzie bezrobocie strukturalne przekracza nawet kilkakrotnie wskaźniki krajowe. Zagospodarowywanie źródeł energii odnawialnej jest pewnym działaniem tworzącym nowe miejsca pracy, przy czym różne rodzaje tej energii mogą generować różną liczbę tych miejsc. Odchodzenie od paliw kopalnych i wykorzystanie odnawialnych źródeł energii generuje około 2-5 razy więcej stanowisk pracy. Kryterium pracochłonności tych źródeł bywa liczba miejsc pracy odnoszona do 1 MW mocy zainstalowanej. W poszczególnych grupach tych źródeł generują one na 1 MW: biomasa 2 miejsca mała energetyka wodna, gaz wysypiskowy, biogaz 1 - 1,5 miejsca, energetyka wiatrowa 0,2 miejsca pracy. Warto w tym miejscu podkreślić, że odchodzenie od spalania węgla kamiennego do olejów opałowych lub gazu powoduje znaczną redukcję miejsc pracy, nie mówiąc o podwyższeniu kosztu użytecznej jednostki ciepła. Zjawisko to można opisać udziałem pozycji "płace" w strukturze kosztów użytecznej jednostki ciepła. I tak w przypadku węgla kamiennego udział ten wynosi około 10-12%, natomiast po zastosowaniu olejów opałowych lub gazu spada do poziomu 0,2-0,5%. Województwo warmińsko-mazurskie dysponuje wszystkimi atutami sprzyjającymi wykorzystaniu źródeł energii odnawialnej do zwalczania bezrobocia strukturalnego. Jest tu ziemia odłogująca do produkcji biomasy, są zakłady metalowe gotowe do produkcji urządzeń i instalacji do spalania biomasy. Jest wreszcie silny ośrodek uniwersytecki, w którym zakończono udane prace hodowlane nad uprawą wierzby krzewiastej (Salix sp.) i przeprowadzono w warunkach technicznych proces jej energetycznego użytkowania - odgazowanie i spalanie. Kompleks ogniw generowania nowych miejsc pracy w przypadku wykorzystania odnawialnych źródeł energii w województwie może dotyczyć: wykonawstwa instalacji energetycznych (kotłów, zgazowarek, oprzyrządowania), doradztwa i organizacji przedsięwzięć, gromadzenia zasobów (zakładanie i prowadzenie upraw energetycznych, zbiór, organizacja rynku biomasy), uszlachetniania i przekształcania (podsuszanie, brykietowanie), podnoszące ekologiczną jakość spalania; warto w tym miejscu wskazać, że obecne, niekiedy bardzo prymitywne, spalanie pozyskanych (mokrych) kłód drewna powoduje emisję spalin o składzie znacznie gorszym od spalin z prawidłowo spalanego węgla kamiennego, transportu, obsługi instalacji energetycznych, zagospodarowywania stałych produktów spalania (popiół ze spalania biomasy może być uzupełnieniem nawożenia obornikiem). Cennym uzupełnieniem wymienionego łańcucha ogniw generowania nowych miejsc pracy może być kogeneracja, czyli wykorzystanie paliw odnawialnych do produkcji łącznej energii cieplnej i elektrycznej.

Energia odnawialna a bezrobocie

Promocje:

PROMOCJE: