|
Więcej ciepła z biomasy... Wciągu ostatnich dwóch lat ze środków tzw. ekokonwersji, czyli zamiany części zadłużenia zagranicznego, Fundacja EkoFundusz dofinansowała wykonanie i zawarła umowy na dotowanie ponad 60 inwestycji służących ochronie powietrza.Czwartek, 02/08/01 Energia. Poradnik użytkownika. Jak oszczędzać energię , 2002.08.01
Wciągu ostatnich dwóch lat ze środków tzw. ekokonwersji, czyli zamiany części zadłużenia zagranicznego, Fundacja EkoFundusz dofinansowała wykonanie i zawarła umowy na dotowanie ponad 60 inwestycji służących ochronie powietrza, doskonaleniu systemów grzewczych, eliminacji przestarzałych kotłowni lokalnych i spalania w nich węgla kamiennego. Były to m.in. budowa kotłowni komunalnej opalanej słomą mocy 8 MW w Lubaniu Śląskim, którą niebawem otrzymała tytuł "Lidera Polskiej Ekologii", przebudowa kotłowni miejskich i gminnych, jak na. opalane) odpadami drewna o mocy 4 MW w Kępicach, kotłowni z węglowej na opalaną słomą o mocy 4 MW w Rzeczenicy i 6 MW w Sępolnie Krajeńskim, wszystkie w woj. pomorskim, oraz małych kotłowni, m.in. w ośrodku pomocy społecznej w Myczkowcach nad Zalewem Solińskim, w schroniskach turystycznych "Pod Małą Rawką" w Bieszczadach oraz "Trzy Korony" i "Orlica" w strefie ochronnej Pienińskiego Parku Narodowego.
Podobne inwestycje mnożą się także na Podlasiu, gdzie występują obfite zasoby biomasy, przed wszystkim słomy i odpadów drzewnych. W połowie 2001 r. zakończono przebudowę systemu grzewczego w Muzeum Rolnictwa im. Księdza Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu. Dwa stare, coraz mniej sprawne kotły o mocy 320 kW zastąpiono nowoczesnymi opalanymi zrębkami drewna o mocy 240 kW. W ten sposób zmalało o 50 proc. zużycie energii przez system grzewczy i o 95 proc. zmalała emisja dwutlenku siarki ze spalania węgla do otoczenia, jakim jest zabytkowy park.
W tym samym województwie, w Łapach po. kolei likwidowane jest 10 osiedlowych kotłowni węglowych o mocy 13,2 MW, w których zamienia się paliwo na gaz oraz odpady drzewne. Ponadto zmodernizowano sieć i kilkadziesiąt węzłów cieplnych. Inwestycja w unowocześnienie komunalnego systemu grzewczego ma istotne znaczenie z uwagi na zasoby przyrodnicze regionu, w bezpośrednim sąsiedztwie - wspomniane kotłownie znajdowały się w odległości jednego kilometra - Narwiańskiego Parku Narodowego. Obecnie po rozruchu jest ciepłownia w Łapach o mocy 4,5 MW. Zamiast wspomnianych 10 kotłowni w gminie Łapy pracować wytwarzanie ciepła zapewni 7 kotłów gazowych i opalanych odpadami drewna.
Jedną z największych w Polsce inwestycji nastawionych na wytwarzanie energii cieplnej ze spalania odpadów drzewnych jest ciepłownia miejska w Czarnej Białostockiej, woj. podlaskie. Gmina Czarna Białostocka położona jest na terenie Zielonych Płuc Polski, w centrum obszarów o wysokich walorach przyrodniczych. Około 75 proc. ogólnej powierzchni gminy zajmują lasy wchodzące w skład Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej a miasto Czarna Białostocka leży w jego otulinie. O opłacalności inwestycji zdecydowały znacznie mniejsze - w porównaniu z cenami zakupu i transportu węgla kamiennego - koszty zaopatrzenia w paliwo oraz konieczność poprawy jakości powietrza nad obszarami chronionymi w tym regionie. Istotnym czynnikiem są obfite zasoby i łatwość pozyskania odpowiedniej ilości odnawialnego paliwa w postaci odpadów drzewnych z prac gospodarczych w sąsiednich lennictwach, czyli w niewielkiej odległości od miejsca ich przetworzenia na energię cieplną. Nadleśnictwo Czarna Białostocka podpisało z Urzędem Miejskim w Czarnej Białostockiej umowę na ciągłe dostawy zrębków i innych odpadów drewna, tj. około 9 tyś. a maksymalnie 11,5 tyś. ton rocznie. Wykorzystanie w zamkniętym systemie grzewczym drewna odpadowego z prac pielęgnacyjnych, wyrębów, wiatrołomów i innych odpadów drewnianych zapobiegnie również bezproduktywnemu niszczeniu biomasy poprzez wyeliminowanie spalania odpadów na miejscu zrębu.
Dotychczas podstawowy system ciepłowniczy w Czarnej Białostockiej był oparty na przestarzałej ciepłowni miejskiej o mocy 14,5 MW. W mieście funkcjonowało ponadto 20 kotłowni. lokalnych o łącznej mocy 0,4 MW. Sprawność ich pracy była niska, zaledwie około 65 proc, Celem projektu było zastąpienie istniejących kotłów węglowych w ciepłowni miejskiej jednostkami opalanymi biomasą, głównie zrębkami drewna, o łącznej mocy 12,5 MW. Realizacji przedsięwzięcia sprzyjało bardzo korzystne położenie miasta Czarna Białostocka w stosunku do otaczających kompleksów leśnych. Pozwala to na łatwe pozyskanie odpowiedniej ilości paliwa w niewielkiej odległości od miejsca ich przetworzenia na energię cieplną.
Realizacja kompleksowej modernizacji miejskiego systemu grzewczego objęła ponadto likwidację węzłów grupowych oraz likwidację będących w złym stanie technicznym sieci cieplnych niskoparametrowych centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej. Do budynków zasi lanych dotychczas z węzłów grupowych poprowadzono preizolowane sieci cieplne wysokoparametrowe. Ponadto wykonano sieć cieplną celem podłączenia nowych odbiorców. Łączna długość nowej sieci wynosi ok. 2,4 km. Zmodernizowano również system węzłów cieplnych na terenie miasta w połączeniu z zastosowaniem nowoczesnych węzłów kompaktowych z pełną automatyką oraz opomiarowaniem zużycia energii cieplnej. Ze środków Fundacji EkoFundusz - kwotą 4,8 mln zł, czyli ponad 50 proc. kosztów inwestycji - współfinansowano gminną inwestycję przez zakup kompletnej aparatury kontrolno-pomiarowej i automatyki, montaż urządzeń do podawania paliwa, rurociągi, układ regulacji automatycznej, zapewniono pokrycie kosztów prac budowlanych, a m.in. montaż hali kotłów, adaptacji składowiska paliwa. Do podstawowego wyposażenia technologicznego unowocześnionej kotłowni należy instalacje składowania i urządzenia do podawania paliwa, układ cieplny, tj, rurociągi, pompy, zawory, układ odpopielania i odprowadzania spalin, stacja uzdatniania o wody technologicznej o wydajności 4 m3/godz, zespół urządzeń kontrolno-pomiarowych. Zakupiono także rębarkę do rozdrabniania odpadów drzewnych. Realizacja tego projektu pozwoli na ograniczenie emisji dwutlenku węgla o około 14,6 tyś. ton rocznie.
Na potencjał energetyczny i wielkość zasobów biomasy w Polsce zwraca uwagę nie tylko Polskie Towarzystwo Biomasy. Biorąc pod uwagę jedynie zasoby słomy zbożowej i drewna odpadowego z leśnictwa potencjał ten jest oceniany na 195-200 PJ. W skali rocznej z 25-30 mln ton słomy do wykorzystania w lokalnych systemach energetycznych, głównie grzewczych, jest 30-50 proc. tej biomasy. Oznacza to, zgodnie z zaleceniami prawa energetycznego, oraz ustawy o samorządzie terytorialnym, duże możliwości rozwijania energetyki w gminach opartej na lokalnych zasobach biomasy. Analizy możliwości wykorzystania zasobów odnawialnych źródeł energii zostały wykonane według zaleceń prawa energetycznego, niestety, w znikomej liczbie gmin. Tymczasem rozeznanie możliwości i planowanie zaopatrzenia w energię cieplną z lokalnych zasobów, tworzenie małych firm energetycznych w gminach i tzw. zielonych miejsc pracy, jest jednym z warunków zrównoważonego rozwoju wielu regionów kraju.
Niestety, inwestowanie i zagospodarowanie odnawialnych źródeł energii, w większości gmin przekracza ich możliwości. Stąd ogromne zapotrzebowanie na środki inwestycyjne, modernizacyjne, liczny udziałw konkursach, poszukiwanie możliwości zdobycia kredytów, pożyczek, dotacji na inwestycje służące rozwijaniu lokalnej energetyki odnawialnej, a więc ochronie środowiska. Preferencyjne kredyty na inwestowanie w nowoczesne systemy grzewcze w gminie, oraz środki z gminnych i powiatowych funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, to jedna z niewielu możliwości sukcesu w tej dziedzinie.
Tomasz Kowalik
ELEKTROENERGETYKA/ ŚRODOWISKO, Autor: D.G., NR: 9292 
Promocje:
|
|
