Pompy ciepła | Oświetlenie LED, żarówki LED | Kolektory słoneczne | Certyfikat energetyczny | Podłogówka

Cudowne wiatraki w Ontario... Cudowne wiatraki w Ontario

Poniższy list od dr inż. Eugeniusza Kałwy do stacji telewizyjnej City TV w Toronto, Ontario, Kanada, został opublikowany w polskojęzycznym tygodniku GONIEC - Polish Messenger (http://www.goniec.net), wychodzącym w południowym Ontario, w Nr 36, dział Trybuna Czytelników. Jest to pierwszy z serii trzech artykułów w tej sprawie.

Tu jest miejsce na reklamę. Zobacz cennik

1. Wina za to, że wiatrak zawiódł w czasie oficjalnego (prasy i TV) otwarcia, została wygodnie zrzucona na "zacięcie się komputera".

2. Nie trzeba było w zamian instalować mniejszego generatora (naprawdę napędzanego wiatrem), a ogromna sylwetka obecnego wiatraka jest widoczna z dużej odległości, nawet dla setek tysięcy osób podróżujących codziennie autostradą 401, co jest bardzo przydatne zamierzonemu głównemu celowi: propagandzie.

3. Wiatrak postawiony jest wewnątrz silnie strzeżonej strefy należącej do Elektrowni Atomowej w Pickering i dziwnie duże zużycie energii elektrycznej przez wiatrak może być łatwo maskowane własnym zużyciem energii w elektrowni.

4. Wizualna produktywność wiatraka (czas obracania się śmigła), wynosząca około 90%, kwalifikuje go do wpisania do Księgi Guinnessa Światowych Rekordów, jako że jest najlepsza w całym wiecie: lepsza niż "farm wiatracznych" w Pincher Creek w prowincji Alberta (50%), czy nawet wiatraków na Morzu Północnym. Ledwie przekręcenie kontaktu wystarczy, by śmigło wiatraka obracało się nawet przy tak słabych wiatrach (około 3 km/h), że żaglówki na jeziorze Ontario muszą zapalać silniki, by być w stanie wrócić do portu.

5. Kręcenie wiatrakiem przy tak spokojnej, prawie bezwietrznej pogodzie ogromnie poprawiło propagandowe oddziaływanie na społeczność prowincji Ontario: umożliwiło wielu stacjom telewizyjnym filmowanie wiatraka z pokładu łodzi pływających po jeziorze. Im spokojniejszy był wiatr, tym bardziej spektakularne zdjęcia stacje TV nadawały nie podejrzewającej niczego publice.

6. Liczne telewizyjne zdjęcia obracającego się wiatraka, na które firma OPG zezwoliła, by mogły być zrobione z helikoptera (hojnie używane w telewizyjnej propagandzie), nie byłyby możliwe do nakręcenia, gdyby wiatrak był napędzany wiatrem. Przy prędkości wiatru ok. 55 km/h, co jest minimum, by ta monstrualna maszyneria zaczęła produkować jakąkolwiek elektryczność, Elektrownia Atomowa nie zezwoliłaby żadnemu helikopterowi zbliżyć się na odległość kilku kilometrów, nawet gdyby helikopter był w stanie wznieć się w powietrze, i nawet gdyby mógł być wystarczająco stabilną platformą do robienia zdjęć kamerą telewizyjną.

7. Chociaż obroty wiatraka musiały być zwiększone do 17 na minutę, gdy jest napędzany prądem z sieci (z 15,7 na min., jeśli generator jest napędzany wiatrem i zsynchronizowany z siecią tutejszego prądu naprzemiennego o częstotliwości 60 Herców), ta niewielka różnica jest niezauważalna dla postronnego obserwatora (nie eksperta). Oczywiście, przy 17 obrotach śmigła na minutę generator nie może być zsynchronizowany z siecią, by przekazywać do niej energię, ale ujawnienie tej informacji społeczeństwu było, i wciąż jest, pod ścisłą kontrolą rządców OPG.

8. Stosując dodatkowe triki, które są możliwe, gdy takie urządzenie jest napędzane energią z sieci, firma OPG czasem (gdy wiatry są bardzo słabe) obraca śmigło wolniej niż 17 obr./min, prawdopodobnie by nie przesadzić z oszustwem i nie eksploatować zanadto naiwności społeczeństwa. Inne firmy używające generatorów na wiatr utrzymują śmigło nieruchomo, gdy wiatr jest za słaby, by generować użytkową elektryczność. Przyczyną jest to, że nawet gdyby łopatki śmigła mogły przenieść energię wiatru, by obracać nieco generator, to i tak byłoby to za mało, by umożliwić synchronizację z siecią, więc po co niepotrzebnie zużywać maszynerię?

9. Sterowanie takim napędzanym z sieci wiatrakiem jest utrudnione, gdy prędkość wiatru osiąga 40-50 km/h, ale zarząd OPG znalazł na to rozwiązanie i nakazał operatorom wstrzymać obroty wiatraka przy tak wietrznej pogodzie. Statystycznie, takie warunki występują tylko ok. 5% czasu w roku, więc to nie psuło znacznie i tak już rekordowej wizualnej "produktywności" wiatraka. Łopatki śmigła były ustawiane pod takim kątem, że ich płaszczyzna była równoległa do kierunku wiatru, piasta śmigła była odłączona od reszty wału przez wyciągnięcie kołka kontrolnego, i w ten sposób urządzenie kupione za wiele milionów dolarów mogło "przetrwać" wiatry, które produkują elektryczność w innych generatorach na wiatr. Taka była standardowa procedura aż do 13 listopada 2003 r.

10. Mimo tego, że OPG jako (podobno) firma społeczna, prowadzi tę fałszywą propagandę i oszustwo wbrew interesowi społeczeństwa, to rządcy OPG pilnie zważają na to, by pozostawać w bardzo bliskim kontakcie z oficjalnymi przedstawicielami tego społeczeństwa. Po tym jak kopia mojego pisma z 3 listopada 2003 r. do Pani Poseł M.A. Chambers została przekazana do ontaryjskiego Ministerstwa Energii, i dalej do zarządu OPG, operatorom wiatraka w Pickering nakazano wykorzystać moją ekspertyzę z tego listu (jednak bez żadnej kompensaty dla mnie) i zmodyfikować sterowanie wiatrakiem przy owych silniejszych wiatrach. Już 13 listopada 2003 r., gdy prędkość wiatru przekraczała 50 km/h, firma OPG obracała śmigło wiatraka, chociaż, dla uważnego obserwatora/eksperta wciąż było widoczne, że żadna energia elektryczna nie była przekazywana do ontaryjskiej sieci. Potwierdza to tylko fakt, że gdy mechanizm wiatraka jest zmieniony, by stosować napęd z sieci, generator nie może jednoczenie przekazywać energii elektrycznej do sieci. Po 13 listopada 2003 r. śmigło wiatraka jest wciąż obracane energią pobieraną z sieci i wciąż śmigło obracane jest nawet przy słabych wiatrach, pomimo ostatnich zmian wśród szyszek zarządu firmy.
Wiatrak w CNE wykazuje większość objawów zmodyfikowania i sterowania nim, tak jak to jest robione w Pickering, po to by kontynuować fałszywą propagandę. To prawie tak, jakby zainstalować na Don River (małej rzeczki w Toronto) jeden z ogromnych wodnych generatorów wziętych z Elektrowni w Niagara Falls, i mamić ludzi, że się użytkuje "zieloną" energię tej rzeczki.
Realne szkody wyrządzane ontaryjskiemu społeczeństwu są bardzo duże. Jak wspomniałem w licie z 17 listopada 2003 r. do Pani Poseł M.A. Chambers, dzieci w szkołach w regionie Toronto są ogłupiane przez uczenie ich błędnych informacji, jak działają generatory na wiatr. Pomimo niedawnego zobowiązania się ze strony ontaryjskiego Ministra Energii, że użycie energii słonecznej i wiatru do produkcji elektryczności wzrośnie o 5% w ciągu najbliższych kilku lat, negatywne skutki oszustwa dokonywanego przez OPG mogą trwać dziesiątki lat.
5 grudnia 2003 r. prowincja Ontario odniosła podwójną stratę w sprawie przetargu o projekt ITER. Dwa lata temu szanse Kanady, by wygrać przetarg i gościć u siebie ten projekt, były szacowane na ponad 90%. Teraz, nie czekając na upokorzenie podania przyczyn odrzucenia naszej oferty, przedstawiciele Kanady wycofali ofertę przetargu, jako że większość oszukańczych i popełnianych ponad prawem praktyk zarządu Ontario Hydro (stara nazwa firmy)/OPG nie może ujść uwagi bacznych oczu wielu ekspertów, i muszą być one dobrze znane na międzynarodowym forum energii atomowej.
Nasi federalni reprezentanci wycofali także w ten sposób udział Kanady w samym projekcie ITER, zdając sobie sprawę, że głównie "eksperci" spośród rządców OPG zarządzaliby (marnotrawili) wstępną sumą $2,3 miliarda, która musiałaby być włożona w projekt, i wieloma przyszłymi ogromnymi wydatkami na ten projekt.
Doceniam Pana Reportera emocjonalną prośbę/sugestię w reportażu, by przestać marnować miliardy dolarów na nieskończone naprawy stacji atomowych, i by inwestować w źródła "zielonej" energii. Jednakże, zakupienie kilku tysięcy wiatraków typu używanego w CNE, jak Pan sugerował, i stosowanie ich sposobem OPG nie jest właciwym rozwiązaniem. Ani generator wietrzny w CNE, ani też ten w Pickering nie wyprodukowały do tej pory nawet jednej kilowatogodziny!
Pozostaję, wraz z moją dokumentacją w tej sprawie, do dyspozycji Pana lub kogo innego z Waszej Stacji.
Dr inż. Eugeniusz Kałwa
Toronto, ekalwa@poltel.com
Od autora: Do tej pory nie otrzymałem żadnej odpowiedzi od Redaktora Daileya czy od Stacji City TV.

Cudowne wiatraki w Ontario