Nie jest pewne, czy rolnicy i przedsiębiorcy od lat czekający na przepisy pozwalające jeździć na własnych biopaliwach w ogóle podołają wymaganiom związanym z rozpoczęciem takiej działalności. Oprócz biurokracji czeka ich jeszcze zapłata akcyzy (20 gr na litrze biopaliwa rolniczego) i spełnienie wymagań dotyczących składów podatkowych. Tylko w takich składach bowiem można produkować biopaliwa.
Biopaliwa mogą produkować zarówno przedsiębiorcy, jak i rolnicy (ci ostatni tylko na własny użytek). W tym celu muszą stosować obowiązującą od 1 stycznia 2007 r. ustawę o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (DzU z 2006 r. nr 169, poz. 1199). Dalej ustawa o biopaliwach.
Produkcja biopaliw przez rolników jest ograniczona. Roczny limit to 100 litrów na hektar użytków rolnych posiadanych przez rolnika. Rolnikom nie wolno też odsprzedawać wytworzonego przez siebie paliwa. Jeśli kontrola wykryje nieprawidłowości w tym zakresie, to Agencja Rynku Rolnego wykreśli rolnika z rejestru, co oznacza zakaz produkcji.
Rolnicy i przedsiębiorcy zabierający się za produkcję biopaliw mają nie tylko zebrać i złożyć pliki dokumentów, ale też mieć odpowiednie urządzenia i obiekty. Muszą one spełniać wiele wymagań, m.in. przeciwpożarowych, sanitarnych, związanych z ochroną środowiska czy wymaganych przepisami podatkowymi. Z kolei wytwarzane przez nich paliwa (również te produkowane wyłącznie na własny użytek) muszą spełniać odpowiednie normy, określone ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Producenci muszą też prowadzić skomplikowaną sprawozdawczość.
Biopaliwa są objęte akcyzą, dlatego ich produkcja i magazynowanie muszą się odbywać w składzie podatkowym. Zanim przedsiębiorca czy rolnik wystąpi o zezwolenie na prowadzenie takiego składu, w praktyce musi go już utworzyć - dysponować odpowiednimi maszynami, zbiornikami na paliwo, ogrodzonym terenem.
Obiekt musi spełnić wymagania określone w rozporządzeniu ministra finansów z 1 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia składów podatkowych (DzU z 2004 r. nr 35, poz. 311, ze zm.), w tym także wymagania przeciwpożarowe, sanitarne i ochrony środowiska.
Część urzędów celnych żąda, żeby spełnienie tych wymagań potwierdziły osoby upoważnione (odpowiedni inspektorzy). Niektórym wystarcza oświadczenie zakładającego skład, że spełnia wszystkie te wymagania.
Rolnik wytwarzający na własny użytek estry metylowe lub czysty olej roślinny ma wprawdzie utworzyć skład, ale nie musi być przy tym podatnikiem podatku od towarów i usług. Łatwiej będzie mu też uzyskać od właściwego naczelnika urzędu celnego zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego.
Zgodnie bowiem z ustawą o biopaliwach rolnik może uzyskać takie zwolnienie, nie spełniając warunków określonych w art. 44 ust. 2 pkt 2 -4 ustawy o podatku akcyzowym. Wystarczy, że ma swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania w Polsce oraz zobowiąże się do zapłaty, na pierwsze pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, kwoty należnej z tytułu akcyzy. Żeby jednak uzyskać zwolnienie, musi o nie wystąpić. Zarówno przedsiębiorcy, jak i rolnicy składają wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego w urzędzie celnym, na terenie którego skład będzie prowadzony.
Zmienione niedawno rozporządzenie w sprawie zezwoleń na prowadzenie składu podatkowego, działalności jako zarejestrowany handlowiec oraz niezarejestrowany handlowiec, a także na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego (DzU z 2004 r. nr 35, poz. 312 ze zm.) określa co ma się znaleźć we wniosku o zezwolenie.
Ostatnia zmiana tego rozporządzenia z 22 grudnia 2006 r. (DzU z 2006 r. nr 245, poz. 1783) określa, co ma się znaleźć we wniosku o zezwolenie na prowadzenie takiego składu przez rolnika produkującego na własny użytek biopaliwa - estry bądź czysty olej roślinny.
Lista dokumentów dla rolnika jest długa i różni się nieco od tej wymaganej od przedsiębiorców.
Do wniosku o zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego rolnik musi załączyć:
-
zaświadczenie z ZUS lub KRUS właściwego dla miejsca zamieszkania bądź siedziby o niezaleganiu ze składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne;
- szacunkowe dane dotyczące ilości estru bądź oleju, które mają być produkowane i magazynowane w składzie w ciągu miesiąca;
- dokument potwierdzający tytuł prawny do miejsca, w którym ma być prowadzony skład podatkowy, zawierający nie tylko adres, ale i numer ewidencyjny działki, na której znajduje się skład;
- zaświadczenie o nadaniu REGON i NIP;
- potwierdzenie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku akcyzowego;
- zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego i naczelnika urzędu celnego o niezaleganiu przez wnioskodawcę z podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa oraz z cłem;
- informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwa przeciw wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo przeciw obrotowi gospodarczemu lub przestępstwo skarbowe;
- oświadczenie wnioskodawcy, że w stosunku do niego nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, upadłościowe, z wyłączeniem postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu, ani likwidacyjne;
- szacunkowe dane dotyczące ilości i rodzajów surowców zużywanych do produkcji i przetwarzania estrów i oleju;
- szczegółowy plan składu podatkowego wraz z określeniem powierzchni oraz opisem sposobu ogrodzenia i zabezpieczenia miejsca magazynowania wyrobów akcyzowych w składzie;
- projekt regulaminu funkcjonowania składu podatkowego; Jeżeli z wnioskiem występuje grupa producentów rolnych, to dołącza też decyzję marszałka województwa, na podstawie której została wpisana do rejestru grup producentów rolnych.
- oświadczenie, że miejsce, w którym ma być skład podatkowy, spełnia warunki przeciwpożarowe, ochrony środowiska, sanitarne i bhp.
Ustawa o biopaliwach zobowiązuje zarówno rolników, jak i przedsiębiorców do wpisania się do rejestrów prowadzonych przez prezesa Agencji Rynku Rolnego. Zanim jednak to zrobią, będą musieli zarejestrować się w ARR. Agencja prowadzi centralny rejestr przedsiębiorców, którzy uczestniczą w działaniach prowadzonych bądź nadzorowanych przez ARR. Do rejestru muszą się wpisać także rolnicy niebędący przedsiębiorcami. Przedsiębiorcy muszą potwierdzić dokumentami podane do rejestracji dane. Nie mają takiego obowiązku rolnicy prowadzący tylko działalność wytwórczą w rolnictwie (uprawy rolne, chów lub hodowlę zwierząt) niezarejestrowaną w ewidencji działalności gospodarczej.
Są dwa biopaliwowe rejestry prowadzone przez ARR. Rolnicy zamierzający produkować własne paliwo wpisują się do rejestru rolników, a przedsiębiorcy do rejestru wytwórców.
Na stronie internetowej Agencji dostępne są wzory wniosków o wpis. We wniosku trzeba podać bardzo dużo informacji dotyczących m.in. urządzeń, obiektów i posiadanych zezwoleń.
Do wniosku trzeba koniecznie dołączyć oświadczenie. Jego treść podaje art. 14 ust. 4 i 5 ustawy o biopaliwach. Wzór oświadczenia można też pobrać ze strony ARR.
ARR ma na wydanie zezwolenia dla rolnika bądź jego odmowę 14 dni, a dla wytwórcy 7 dni od otrzymania kompletnego wniosku wraz z oświadczeniem. Potencjalny producent biopaliw spotka się z odmową, jeżeli nie spełni ustawowych wymagań.
Wnioski wraz z wymaganymi dokumentami można składać bezpośrednio w Agencji Rynku Rolnego (00-400 Warszawa, ul. Nowy Świat 6/12), lub przesyłać na ten sam adres listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.
Dopiero po przebrnięciu przez te formalności rolnicy i wytwórcy mogą rozpoczynać produkcję.
Zarówno jedni, jak i drudzy muszą informować Agencję Rolnego o wszystkich zmianach danych zawartych w rejestrze. Mają na to dwa tygodnie od czasu, kiedy nastąpiła zmiana.
Trzeba też informować o zawieszeniu bądź zakończeniu działalności. Jeżeli rolnik bądź przedsiębiorca nie poinformuje w terminie o zmianach, może zostać wykreślony z rejestru. A to oznacza zaprzestanie produkcji biopaliw. Wykreślony z rejestru rolnik może liczyć na nowy wpis do rejestru dopiero po trzech latach.
Źródło: Rzeczpospolita
Promocje: