|
Co dalej z elektrownią szczytowo-pompową w Młotach?... Władze Bystrzycy Kłodzkiej zapowiadają batalię o wznowienie budowy elektrowni szczytowo-pompowej w Młotach.
Budowa elektrowni wodnej w Młotach została rozpoczęta 28 lat temu, ale jej
końca, nie widać.
Na początku lat 80. w Młotach wydrążono sztolnie, którymi miała płynąć
woda poruszająca turbiny elektrowni. Wykonano prace za 90 milionów złotych i
budowę przerwano. W miejscu, gdzie jest wieś Młoty miał powstać zbiornik
wodny.
Elektrownia szczytowo-pompowa miała korzystać z dwóch dużych zbiorników
wodnych o powierzchni kilkudziesięciu ha i położonych na różnych poziomach.
Dolny, który zaleje w dużej mierze wieś, ma mieć pojemność 12,5 mln m3, górny
6,9 mln m3. Połączy je podziemna sztolnia wykuta w skale o długości 345 metrów
(w pionie 80 metrów). Zainstaluje się tu trzy turbiny o mocy 250 MW każda.
Właścicielem lokalizacji EW Młoty oraz wszystkich obiektów powstałych w
trakcie budowy jest Kogeneracja S.A wchodząca w skład grupy EdF Polska.
Koszt budowy elektrowni to około 2 miliardów złotych. Zgodnie ze stanowiskiem
EdF Polska, przystąpi ona do wznowienia inwestycji elektrowni Młoty w
przypadku pojawienia się korzystnych warunków ekonomicznych (w tym: popytu na
energię szczytową przy jednoczesnym zróżnicowaniu ceny za energię szczytową
i pozaszczytową oraz autentycznym uruchomieniu rynku usług systemowych) i
technicznych (głównie: infrastruktury sieciowej) oraz sprzyjającej postawy
administracji rządowej i lokalnej.
Pozwolenie na budowę elektrowni jest ważne do 2015 roku.
Młoty są łańcuchówką nad Bystrzycą Łomnicką u stóp Zamkowej Kopy.
Powstała ona na przełomie XIV i XV wieku jako osada górnicza Hammerstadt,
zniszczona w 1429 roku przez husytów. W sto lat później przetapiano tu rudę
żelaza, wydobywaną z ubogich złóż metamorficznych w zboczach Kościelnej, a
przerabianą na narzędzia. Od czasu zastosowania w młynach tzw. francuskich
kamieni młyńskich w XVII wieku poczęto eksploatować zbocze Zamkowej Kopy i
wysyłać piaskowcowy surowiec nawet do Austrii. Od 1684 roku miejscowość
znajdowała się w rękach prywatnych, zaś od 1840 roku należała do królewny
Marianny. W połowie XIX wieku powstało we wsi kilka fabryczek, m.in. kołków
obuwniczych i gwoździ. Pewne ożywienie wniósł i rozwój turystyki. W 1933
roku było tu 291 mieszkańców, obecnie poniżej 100. Wieś z wolna zanika.
CIRE.PL
Promocje:
|
|
