|
SAMOCHODY NA SPRʯONE POWIETRZE Opracowano na podstawie stron www.motordeaire.com, www.theaircar.com, www.motormdi.com ... W Europie opracowano samochód, który w baku nie ma benzyny, oleju napêdowego, wodoru, gazu LPG, ale zwyk³e powietrze atmosferyczne, tylko sprê¿one. Samochód wiêc nie emituje ¿adnych zanieczyszczeñ, a powietrze, które przy kompresowaniu przechodzi przez filtry, jest po wyj¶ciu z rury wydechowej nawet czystsze od tego atmosferycznego. Ciekawe jest równie¿ to, ¿e ¼ród³o pomys³u na tego typu pojazd ma polskie korzenie.
Trochê historii Twórca samochodu i szef francuskiej firmy na pocz±tku by³ wy¶miewany przez francuskich in¿ynierów i tamtejsz± prasê. Na pocz±tku chcia³ zbudowaæ konwencjonalny samochód o mo¿liwie najmniejszej emisji spalin, jednak porzuci³ ten pomys³, gdy zetkn±³ siê m.in. z wynalazkiem z przed 136 lat opracowanym przez polskiego in¿yniera - Ludwika Mêkarskiego, który by³ twórc± eksperymentalnych linii tramwajowych.   Polak ten w 1870 r., równie¿ we Francji, skonstruowa³ tramwaj zasilany sprê¿onym powietrzem. Jego silnik by³ jednosuwem - powietrze przed dotarciem do cylindra przepuszczano przez zbiornik z gor±c± wod±, by zwiêkszyæ si³ê rozprê¿ania gazu, a po wykonaniu pracy ucieka³o bezpo¶rednio do atmosfery.  Zbiorniki powietrza nape³niano za pomoc± sprê¿arek zainstalowanych na przystankach. Najwiêksza sieæ tramwajowa systemu Mêkarskiego funkcjonowa³a w Nantes w 1879 r. - ogó³em 39 km linii tramwajowych - w ci±gu 34 lat jej funkcjonowania przewioz³a ok. 12 milionów pasa¿erów. Podobna linia zosta³a równie¿ wybudowana w Pary¿u, a w Nowym Yorku funkcjonowa³y podobne tramwaje, jednak napêdzane silnikiem zbudowanym w 1882 r. przez Roberta Hardi'ego i dzia³aj±cym na takich samych zasadach jak silnik polskiego in¿yniera. Poniewa¿ silniki pneumatyczne nie grza³y siê i nie wytwarza³y iskier, to nieco zmodyfikowane by³y stosowane w lokomotywach amerykañskiej firmy HK Porter Company, które z sukcesem sprzedawano w kopalniach zagro¿onych np. wybuchem metanu. Napêdy pneumatyczne lokomotyw i tramwajów zniknê³y w latach 30-tych dwudziestego wieku wyparte przez udoskonalone silniki spalinowe i elektryczne. Zasada dzia³ania i budowa silnika Silnik pneumatyczny francuskiego samochodu posiada kilka ulepszeñ. Najpierw zobaczmy, jak dzia³a zwyk³y, typowy silniczek pneumatyczny, stosowany w modelarstwie do modeli samolotów, samochodów itp.  T³ok w górnym po³o¿eniu cylindra otwiera zawór kulowy, przez co sprê¿one powietrze (lub dwutlenek wêgla z naboju od syfonu) nap³ywa do cylindra i wywiera ci¶nienie na jego denko, co powoduje, ¿e zaczyna poruszaæ siê w dó³ wprowadzaj±c w obrót wa³ przenosz±c si³ê nacisku przez korbowód. Zawór przy ruch w dó³ t³oka zamyka siê, jednak powietrze dalej siê rozprê¿a i wywiera si³ê na t³ok. W dolnym punkcie t³ok ods³ania okno wylotowe cylindra wypuszczaj±c powietrze na zewn±trz. Wprawiony w ruch wa³ si³± bezw³adno¶ci popycha t³ok do góry zamykaj±c okno wylotowe. W cylindrze s± tylko niewielkie pozosta³o¶ci powietrza, wiêc t³ok porusza siê, a¿ ponownie otworzy zawór kulowy i ca³y cykl siê powtórzy. W silniku samochodu pneumatycznego w stosunku do powy¿szego opisu zastosowano zmiany maj±ce na celu zwiêkszenie jego wydajno¶ci. Rolê zbiornika paliwa pe³ni tu butla ze sprê¿onym powietrzem wykonana z kompozytów. Zasada dzia³ania jest podobna do poprzedniego silnika, tylko tu zamiast okna w cylindrze jest dodatkowy zawór. T³oki poruszaj± siê równie skutecznie i silnie jak te w silniku spalinowym. Aby zwiêkszyæ wydajno¶æ zastosowano inny uk³ad korbowy silnika, co przedstawiaj± poni¿sze rysunki i animacje. Dziêki dodaniu specjalnego zawiasu w po³owie korbowodu t³ok w górnym po³o¿eniu pozostaje d³u¿ej, dziêki czemu powietrze ma wiêcej czasu na wype³nienie cylindra. Czê¶æ "zu¿ytego" powietrza z poprzedniego cyklu pozostaje w cylindrze, dziêki czemu ¶wie¿a dawka sprê¿onego mo¿e siê od niego ogrzaæ i zwiêkszyæ si³ê rozprê¿ania. Ponadto ruch t³oka do góry jest znacznie krótszy od ruchu w dó³ cylindra, kiedy wykonywana jest praca. Wszystko to powoduje, ¿e sprawno¶æ silnika w warunkach miejskich jest dwukrotnie wiêksza od silnika benzynowego. Poniewa¿ w silniku nie zachodzi spalanie, to pracuje on w niskiej temperaturze. Dziêki temu olej nie trzeba wymieniaæ czê¶ciej ni¿ co 50 tys. km. Ale to jeszcze nie wszystko.  Wykres ruchu t³oka w funkcji czasu.  Animacja przedstawiaj±ca pracê t³oka i ruchy korbowodów.  Widok t³oków i korbowodów w uk³adzie cylindrów typu "bokser"  Widok ogólny silnika Silnik tak skonstruowano, ¿e mo¿e pracowaæ w kierunku odwrotnym, czyli jako sprê¿arka. Poniewa¿ przy ³±czeniu ze skrzyni± biegów zamontowano silniko-alternator, to autko mo¿na zatankowaæ powietrzem na 2 sposoby: albo ze stacji gdzie maj± gotowe sprê¿one powietrze - tankowanie trwa wtedy ok. 3 minut, albo pod³±czaj±c samochód do gniazdka z pr±dem - silniko-alternator pracuje wtedy jako silnik elektryczny i napêdza silnik pneumatyczny samochodu, który pracuje wtedy jako sprê¿arka i nape³nia zbiorniki powietrzem z atmosfery. Jednak tutaj tankowanie do pe³na trwa 4 godz., ale dziêki temu, ¿e jest, to pojazd nie jest ca³kowicie uzale¿niony od stacji ze sprê¿onym powietrzem.  Silnik wraz ze skrzyni± biegów - rysunek.  Silnik wraz ze skrzyni± biegów - zdjêcie.  Czê¶ci sk³adowe silnika. Samochód - dane techniczne, zdjêcia, filmy Auto na sprê¿one powietrze ma byæ produkowane w fabrykach w Hiszpanii. Jego ró¿ne wersje maj± karoserie z w³ókna szklanego, ABS i poduszkê powietrzn±. Poni¿ej zdjêcia i dane techniczne: | FAMILY: | 6-cio osobowy | | Wymiary: | 3.84m, 1.72m, 1.75m | | Waga | 750 kg | | Prêdko¶æ maksymalna: | 110 km/h | | Zasiêg: | 200 - 300 km | | £adowno¶æ: | 500 kg | | Czas tankowania: | 4 godziny (elektrycznie) | | Czas tankowania: | 3 minuty (ze stacji sprê¿. pow.) | |  | | TAXI: | 6-cio osobowy | | Wymiary: | 3.84m, 1.72m, 1.75m | | Waga | 750 kg | | Prêdko¶æ maksymalna: | 110 km/h | | Zasiêg: | 200 - 300 km | | £adowno¶æ: | 500 kg | | Czas tankowania: | 4 godziny (elektrycznie) | | Czas tankowania: | 3 minuty (ze stacji sprê¿. pow.) | |  | | VAN: | dwuosobowy | | Wymiary: | 3.84m, 1.72m, 1.75m | | Waga | 750 kg | | Prêdko¶æ maksymalna: | 110 km/h | | Zasiêg: | 200 - 300 km | | £adowno¶æ: | 500 kg | | Czas tankowania: | 4 godziny (elektrycznie) | | Czas tankowania: | 3 minuty (ze stacji sprê¿. pow.) | |  | | PICK-UP: | dwuosobowy | | Wymiary: | 3.84m, 1.72m, 1.75m | | Waga | 750 kg | | Prêdko¶æ maksymalna: | 110 km/h | | Zasiêg: | 200 - 300 km | | £adowno¶æ: | 500 kg | | Czas tankowania: | 4 godziny (elektrycznie) | | Czas tankowania: | 3 minuty (ze stacji sprê¿. pow.) | |  | | Zdjêcia wnêtrza wy¿ej przedstawionych modeli:
Kilka krótkich filmów przedstawiaj±cych pneumatyczny samochód podczas jazdy, aby je obejrzeæ nale¿y mieæ zainstalowane kodeki divx i xvid, lub program odtwarzaj±cy filmy zapisane w ten sposób: Poni¿ej miejskie pneumatyczne auto trójosobowe: | | MINI CAT'S: | trójosobowy | | Wymiary: | 2.65m, 1.62m, 1.64m | | Waga | 750 kg | | Prêdko¶æ maksymalna: | 110 km/h | | Zasiêg: | 200 - 300 km | | £adowno¶æ: | 270 kg | | Czas tankowania: | 4 godziny (elektrycznie) | | Czas tankowania: | 3 minuty (ze stacji sprê¿. pow.) | |  | | | |     Trwaj± te¿ prace nad stworzeniem autobusów zasilanych sprê¿onym powietrzem, które bêd± ³±czyæ niskie koszty eksploatacji i brak emitowanych zanieczyszczeñ tramwajów z mobilno¶ci± (nie trzeba torów) autobusów spalinowych.  Oprócz samochodów omówionych powy¿ej firma je produkuj±ca znalaz³a inne zastosowania do silników pneumatycznych. Jednym z nich jest awaryjny generator pr±du - gdy mamy pr±d w sieci silnik dzia³a jak sprê¿arka i pompuje zbiornik powietrza do pe³na (tzn. do okre¶lonego ci¶nienia) i wy³±cza siê. Gdy braknie pr±du silnik w³±cza siê i napêdza pr±dnicê wytwarzaj±c± pr±d. Nastêpnym zastosowaniem s± ró¿nego rodzaju wózki transportowe, traktorki pracuj±ce w halach przemys³owych, zak³adach produkcyjnych itp.  Gdy pojawi³y siê informacje na temat aut na sprê¿one powietrze, czêsto dziennikarze stawiali zarzuty, ¿e wprawdzie nie spalaj± paliwa, ale i tak energia potrzebna do napêdu sprê¿arki pochodzi z elektrowni spalaj±cej paliwa kopalne, tak jakby nie s³yszeli o bateriach s³onecznych, wiatrakach i innych niekonwencjonalnych ¼ród³ach energii. Firmy, zak³ady, które wykorzystywaæ bêd± tego typu pojazdy mog± zamontowaæ na dachach swoich budynków baterie s³oneczne lub/i postawiæ wiatrak. Powietrze tak zgromadzone w stacjonarnych zbiornikach ci¶nieniowych mo¿e byæ wykorzystywane równie¿ w czasie gdy nie ma wiatru lub s³oñca, tzn. przy bezwietrznej pogodzie lub w nocy. Takie rozwi±zanie mog³oby znale¼æ zastosowanie w miejskiej komunikacji wykorzystuj±cej autobusy napêdzane sprê¿onym powietrzem. Czyli rozpowszechnienie tego typu pojazdów na pewno sprzyja³oby rozwojowi elektrowni bazuj±cych na alternatywnych ¼ród³ach energii. W porównaniu do samochodów elektrycznych (a nawet spalinowych) pojazdy takie s± l¿ejsze (waga akumulatorów). dysponuj± wiêkszym zasiêgiem od wiêkszo¶ci produkowanych aut elektrycznych, tankowanie ze stacji trwa tylko 3 minuty, a z wykorzystaniem gniazdka elektrycznego 4 godziny, co te¿ jest o po³owê krócej ni¿ w pojazdach elektrycznych (choæ odbywa siê nie bezg³o¶nie). Po wyeksploatowaniu samochodu nie trzeba martwiæ siê o utylizacjê akumulatorów, w których wystêpuj± ró¿ne niebezpieczne zwi±zki o³owiu, elektrolity itp., co przy masowej produkcji pojazdów elektrycznych mog³oby siê staæ du¿ym problemem. Wad± jest jednak du¿e ci¶nienie zbiorników z powietrzem, co w przypadku kraksy np. z tirem mog³oby siê skoñczyæ ich wybuchem, ale tê sam± wadê maj pojazdy na benzynê lub wodór, które s± dodatkowo substancjami palnymi. Jednak w pojazdach szczególnie miejskich powy¿sze rozwi±zanie mo¿e mieæ dobr± przysz³o¶æ. ¼ród³o: http://darmowa-energia.eko.org.pl/
Promocje:
|
|