Energetyczne Centrum Strategiczne powinno, zdaniem Stowarzyszenia, funkcjonować jako zaplecze doradcze organów wykonawczych i ustawodawczych, kreujących strategię zrównoważonego rozwoju kraju w dziedzinie szeroko rozumianej energetyki, z uwzględnieniem zagadnień bezpieczeństwa energetycznego, ekologii i ekonomiki. Powinno ono przywrócić rangę strategicznego planowania rozwoju sektora energetycznego i umożliwić skoordynowanie tej działalności; dziś rozbitej i prowadzonej cząstkowo przez różne instytucje naukowo-badawcze czy ośrodki badawczo-rozwojowe. Słabość i nieciągłość działania państwa w tych dziedzinach, brak realizowanej i aktualizowanej w sposób ciągły strategii i polityki energetycznej nie pozwalają na pokonanie wieloletnich zaniedbań w dziedzinie szeroko rozumianej infrastruktury energetycznej.

SEP podkreśla, że szeroko rozumiana energetyka jest dziedziną, od której zależy sprawne funkcjonowanie całej gospodarki narodowej, a ze względu na ogromną jej kapitałochłonność i konieczność wieloletniego zaangażowania tychże kapitałów wymaga wyprzedzającego, wieloletniego analizowani i planowania tak, aby podejmowane decyzje o wielkim znaczeniu gospodarczym, a często nawet i politycznym (bezpieczeństwo energetyczne krajów Unii Europejskiej), były w miarę możliwości optymalne z wielu punktów widzenia: ekonomicznym, ekologicznym, współpracy międzynarodowej czy zgodności z planami zagospodarowania przestrzennego kraju.

Takie właśnie działania powinny być systematycznie podejmowane i realizowane przez postulowane przez SEP Centrum.

SEP postuluje ponadto przyspieszenie realizacji w Polsce co najmniej dwóch elektrowni jądrowych. Stowarzyszenie przypomina, że wymaga to szybkiego podjęcia prac przygotowawczych i jest artykułowane przez SEP we wnioskach wielu konferencji naukowo-technicznych, kierowanych nie tylko do władz krajowych, ale i do społeczeństwa, które często jest wprowadzane w błąd i obawia się energetyki jądrowej, często w sposób zupełnie nieracjonalny.

SEP zwraca uwagę, że istniejący na świecie potencjał innowacyjności technologicznej w dziedzinie energetyki tworzy dla dylemat: czy iść w kierunku rozwiązań wielkoskalowych, związanych z czystymi technologiami węglowymi i głęboką modernizacją tradycyjnych elektrowni węglowych, a także z budową dużych elektrowni jądrowych; czy też - zdając sobie sprawę z tego, że uzyskanie efektów tych rozwiązań przed rokiem 2030 jest mało prawdopodobne - należy poszukiwać innych rozwiązań i badać realność ich zastosowania oraz korzyści z nimi związanych?